Bir açıq pəncərə




Bir açıq pəncərə də bəsdi
xoşbəxt olmağa,
Bir asta meh də,
hətta bir ağac şəkli də,
bir kitab,
bir çay,
bəzən təklik də...

Bəzən isə
pəncərə açıq,
qarşında çay,
əlində kitab,
tərs kimi astaca külək də əsir...
və sən
eləcə baxa-baxa qalırsan
gözlərini bir nöqtəyə zilləyib...

Sonra o nöqtə böyüyür,
böyüyüb ağac olur,
böyüyüb külək olur,
kitab olur,
çay olur...

Sonra külək pəncərəni
qəsdən çırpıb bağlayır..
Diksinirsən,
xoşbəxtlik də zay olur...

Kitab